ਅਮਿਤ ਬਾਵਾ
ਇਕ ਕਵਿਤਾ
ਠਹਿਰ ਜਾ ਮੇਰੀਏ ਅੰਮੜੀਏ....... ਦੁੱਖਾਂ ਦੀ ਗੰਢ ਕੋਈ ਖੋਲ੍ਹੀਏ ਮਾਏਂ ਨੀ ਇਕ ਗੱਲ ਤਾਂ ਦੱਸ 'ਓਸ ਫੈਸਲੇ ਤੋਂ ਪਹਿਲਾਂ ਤੇਰੀ ਮਮਤਾ ਕਿਉਂ ਨਾ ਜਾਗੀ ਮੈ ਤਾਂ ਸੁਣਿਆ ਸੀ ਤੇਰਾ ਦਿਲ ਤਾਂ ਜ਼ਮੀਨ ਤੇ ਡਿਗ ਕੇ ਵੀ ਦੇਂਦਾ ਹੈ ਦੁਆ....... ਫੇਰ ਮੇਰੀ ਵਾਰੀ ਕੀ ਹੋਇਆ ਮਾਂ ਤੂੰ ਸਭ ਨੂੰ ਪੁੱਛਿਆ ਤੂੰ ਸਭ ਤੋਂ ਡਰੀ ਪਰ ਆਪ ਕਿਉਂ ਨਾ ਸ਼ੀਸ਼ਾ ਤੱਕਿਆ ਕਦੇ ਆਪ ਕਿਉਂ ਨਾ ਆਪਣੇ ਅੰਦਰ ਉੱਤਰੀ ਉੱਤਰ ਕੇ ਮੇਰਾ ਚਿਹਰਾ ਕਿਉਂ ਨਾ ਆਪਣੇ ਹੱਥਾਂ 'ਚ ਲਿਆ ਮੇਰਾ ਸਿਰ ਕਿਉਂ ਨਾ ਪਲੋਸਿਆ ਮਾਏਂ ਮੇਰੀਏ....... ਤੇਰੇ ਗਰਭ ਦੀ ਜਿਹੜੀ ਮਿੱਟੀਓਂ ਖਿੜਨਾ ਸੀ ਮੇਰਾ ਫੁੱਲ ਤੂੰ ਓਸ ਮਿੱਟੀ ਨੂੰ ਸ਼ਮਸ਼ਾਨ ਬਣਾਉਣਾ ਕਿਉਂ ਚੁਣਿਆ? ਕਿਉਂ ਚੁਣਿਆ ?
|